DE WITTE TEMPEL OP DE BERG

De witte tempel op de berg,
met bloemen fraai omgeven
Is ’n ware rustplaats voor de geest,
daar voelt men een hoger leven
Ze rusten in de tempelhof,
doet alle leed vergeten
Want daar alleen beseft men eerst,
wat hier vaak wordt vergeten
Want ondanks zorgen en veel strijd,
kan men toch geestelijk stijgen
En rustig werken aan de taak,
om vrede te verkrijgen.
Zo een stille vrede in het hart,
en innig vast vertrouwen
Dan kan men hier op aarde reeds,
aan een heil’ge tempel bouwen

Die tempel is dan opgebouwd,
uit Liefde, Trouw en Vrede
Zo wordt uw leven geestelijk rijk
en wordt verhoord uw bede
Uw bidden voor verdraagzaamheid,
voor een ieder op de aarde
Ook voor een vredig samengaan
en levenshoogste waarden.

Kunt u geen tempel vinden hier,
laat dit u toch niet storen
Laat dan uw hart een tempel zijn,
dan voelt u zich herboren.

Alida Lübking

Het was de kille wind die
zonder geluid
de bladeren op de grond
deed wegwaaien

Het was de warme lentezon die
ervoor zorgde dat
de kille wind met bladeren mee
het noorden ging opzoeken

Het was de grijze regen die
de zon naar het zuiden dreef
en de wereld overspoelde
met natte vissen uit de zee

Het was de zwarte sneeuw die
regen bevroor zodat
een wit landschap
donker en geschaduwd werd

Het was ik die ging zitten
onder de boom zonder bladeren
de boom die het schilderij
van de vier jaargetijden vulde.

Anoniem

Ik besef nu dat een traan
geen teken is van zwakte
maar van kracht.

Frédérique Huydts

Ik heb de bloemen gevraagd
voor je te glimlachen
De vogels vroeg ik
voor je te fluiten
en de zon stuurt je
haar warme stralen

Anoniem

FOUTEN?

Een ieder die maakt fouten
en dat geeft niet lieve schat
Wat er vroeger niet is geweest
dat kan nu nog weet je dat

Laat die kans je niet ontlopen
nu je nog in het leven staat
Als je straks wordt opgeroepen
is het jammer genoeg te laat

Toos van Dijk-Spekking